Chris Trynkiewicz

W dwa miesiące przed rozmową kwalifikacyjną w IBM przechodziłem ulicą Krupniczą w Krakowie i zauważyłem w bramie znajome pastelowe kolorki... Moim oczom ukazała się siedziba Google!

To, co działo się później, wydawało się być snem informatyka...

Opłaca się zatrzymać

Przyjrzałem się dokładnie - budynek wyglądał na świeżo wyremontowany i luksusowy, zaś logo Google było niewielkie - jak później się okazało, faktycznie ta siedziba dopiero raczkowała i mało kto o niej wiedział. Tylko szczęściem na nią trafiłem.

Był to akurat czas, w którym Kraków walczył o "siedzibę Google" (którą to walkę w końcu przegrał na rzecz Wrocławia), więc zdziwiło mnie, że w Krakowie Google już działa.

Na placu ktoś palił papierosa. Podszedłem, by przyjrzeć się lokacji. Zauważyłem logo firmy na koszulce palącego i podszedłem spytać, co tutaj robi ten światowy gigant. Musiałem zmienić język na angielski. Okazało się, że rozmawiam z Marcinem, który jest programistą. Co ciekawe, zaczął mnie wypytywać o umiejętności i zainteresowania oraz osiągnięcia. Chwilę pogadaliśmy i...

Zielona karta do Google

Marcin podał mi swój mail celem przesłania mojego CV - on podsunie je odpowiedniej osobie i pomoże się wkręcić na rozmowę kwalifikacyjną.

Nigdy wcześniej nie pracowałem na umowę o pracę, nie byłem nawet na żadnej rozmowie kwalifikacyjnej, natomiast byłem na pierwszym roku studiów i w dalekich planach miałem marzenie o pracy w Google - czy dzień może zakończyć się lepiej?

CV dla Google

Kilka dni zajęło mi przygotowanie CV według zaleceń i formatu Google - czysty tekst, bez zbędnych danych (status społeczny, płeć, miejsce urodzenia...). Oto, jak wyglądała moja aplikacja:

Niestety, powyższa witryna Google zawiera obecnie mniej szczegółowe instrukcje co do idealnego dla nich Resume. Zniknął nawet screenshot prezentujący ogólny zarys CV.

"Nie ma takiego numeru"...

Adres mailowy dostałem jedynie ustnie. Wysłałem więc listy pod kilka wariacji tego, co zapamiętałem. Nikt się nie przyznał do tego spotkania, kilka osób doradziło mi jednak w pewnych kwestiach i poleciło aplikować przez oficjalną stronę. Wiadomo jednak, że to już jest konkurowanie z tysiącami innych kandydatów - gdzieś wyczytałem, że dziennie otrzymują 1500 podań.

Poszedłem więc bezpośrednio do siedziby Google, złożyłem podpis w Księdze Gości i pod eskortą ochroniarza trafiłem do szefa placówki. Po chwili rozmowy wyjaśniło się, że Marcin jest rekrutantem (potem znalazłem nawet jego blog), zaś jego mail... wprowadziłem poprawnie za pierwszym mailem. Na odchodnym zapytałem tylko:

Czy w tej firmie jest naprawdę tak wspaniale jak mówią?

Domyślcie się, jaką odpowiedź otrzymałem, razem z uśmiechem :)

Wróciłem do domu, skontaktowałem się raz jeszcze z Marcinem (wcześniej dał mi kilka porad, lecz nie pamiętał naszej rozmowy). Jego odpowiedź na pytanie postawione w moim mailu brzmiała:

N

Po takiej treści zaprzestałem pisania, składając aplikację w oficjalny sposób - na staż i etat, osobno.

Po kilku dniach otrzymałem odpowiedź odmowną (nie wiem jednak odnośnie której aplikacji). Miło, przynajmniej nie musiałem się zastanawiać, czy ktoś spojrzał na mój mail.

Koniec snu informatyka?

Otóż nie! To była ledwie drzemka, a sen dopiero miał się rozpocząć...

Na to przyszło mi jednak czekać kilka miesięcy - o tym w kolejnym wpisie ;)